Een vergeten volk

De Sahrawi zijn de oorspronkelijke bewoners van de Westelijke Sahara en strijden al sinds 1973 tegen de bezetting van hun land door eerst Spanje en later Marokko. Men leeft in vluchtelingenkampen midden in de woestijn.

Toen Spanje zich in 1975 uit de kolonie terugtrok, zette Polisario de gewapende strijd voort tegen Marokko, dat de Westelijke Sahara wilde annexeren. De beweging werd gesteund door Algerije, dat het expansionisme van Marokko met argusogen bekeek. Net over de grens in Algerije werd een vluchtelingenkamp ingericht bij de plaats Tindouf, waar voor het Marokkaanse leger gevluchte Sahrawi onderdak vonden. De guerrilla die Polisario eind jaren zeventig voerde bleek al gauw succesvol, en uiteindelijk slaagde de beweging erin een groot deel van de Westelijke Sahara te veroveren. Tevens riep Polisario in 1976 de Arabische Democratische Republiek Sahara uit, die echter tot op heden slechts uit een regering in ballingschap bestaat, verblijvend in Algerije.

Marokko was echter niet van plan te zwichten en richtte een aarden verdedigingswal op, die de Westelijke Sahara van noord naar zuid doorsnijdt, en zette een grote legermacht in. Marokko slaagde er op deze wijze uiteindelijk in het overwicht te krijgen in de strijd. Marokko verloor tijdens de in de jaren ’70 binnen de Organisatie van Afrikaanse Eenheid steun, terwijl Polisario de rol van vicevoorzitter werd toebedeeld. Dit veranderde in de jaren tachtig en negentig, hoewel de steun voor Polisario wel bleef bestaan verzwakte de algemene aandacht voor het conflict door conflicten elders in de wereld. Tot op heden is Polisario er niet in geslaagd de Westelijke Sahara te heroveren op Marokko, dat consequent de VN-resoluties naast zich neerlegt om door middel van een referendum tot een definitieve status voor de Westelijke Sahara te komen.

Duizenden migranten, velen afkomstig uit landen in West- en Centraal-Afrika, onder wie een onbekend aantal vluchtelingen en asielzoekers, probeerden landen van de Europese Unie binnen te komen vanuit Marokko. Velen kwamen dichtbij de Spaanse enclaves Ceuta en Melilla bijeen en probeerden zich op verschillende manieren toegang te verschaffen tot de enclaves, onder meer door over hekken te klimmen.

Dit leidde eind augustus en begin oktober tot een crisissituatie toen zowel Spaanse als Marokkaanse veiligheidstroepen hun toevlucht zochten tot buitensporig en in sommige gevallen dodelijk geweld tegen de migranten. Ten minste dertien van hen kwamen hierdoor om het leven; sommigen werden doodgeschoten terwijl ze over hekken klommen maar naar verluidt geen bedreiging vormden voor de veiligheidsagenten of andere mensen. Marokkaanse functionarissen verklaarden in oktober tegenover Amnesty International dat gerechtelijke autoriteiten onderzoek deden naar de dood van mensen van wie de lichamen waren gevonden aan de Marokkaanse kant van de grens.

Vanaf september verwijderden de Marokkaanse autoriteiten honderden migranten uit hun tijdelijke opvangkampen in de buurt van de enclaves. Sommigen werden gearresteerd en anderen overgebracht naar afgelegen woestijngebieden vlakbij de grens van Marokko met Algerije, waar ze zonder water, voedsel of onderdak aan hun lot werden overgelaten, waarbij naar verluidt nog meer dodelijke slachtoffers vielen. Honderden migranten en tientallen asielzoekers werden gedetineerd in legerbases zonder toegang tot rechtsbijstand en andere in de Marokkaanse wet verankerde rechten, zoals het recht om in beroep te gaan tegen hun hechtenis. Veel van de migranten werden vervolgens gerepatrieerd, terwijl de asielaanvraag van de asielzoekers werd beoordeeld door vertegenwoordigers van de Hoge VN-Commissaris voor de Vluchtelingen, die wekenlang geen contact met hen hadden mogen hebben.

Iemand die dit wist!!???

Gerelateerde berichten:

GroenLinks pakt lichtvervuiling aan

Beetje jammer

FILM: Zeitgeist

Teleurstelling over brief paus

Utrecht tegen kraakverbod