Op 27 juli 2002 was Omar Khadr in een gebied rond de stad Khost, dat op dat moment omsingeld was door Amerikaanse troepen. Volgens Amerikaanse bronnen werd het gezelschap van Omar opgeroepen zich over te geven, maar gaf men daar geen gehoor aan. Het liep uit in een vuurgevecht. In dit gevecht is volgens het Amerikaanse leger Omar Khadr tevoorschijn gekomen en heeft een granaat gegooid, waarbij sergeant Christopher Speer omkwam en drie anderen van zijn team gewond raakten. Tot op de dag van vandaag is nog nooit bewezen dat Omar daadwerkelijk deze granaat heeft gegooid. Toen de Amerikaanse militairen hem vonden was hij zwaargewond (zie foto).

Op foto 1 zie je Omar niet. Hij ligt onder een berg puin. Hij zou op dat moment zijn handgranaat hebben gegooid. Op foto 2 zie je Omar zwaar gewond en met twee kogels in zijn rug en zijn gezicht in de modder, zoals hij gevonden is door Amerikaanse soldaten.

Er werd drie keer op Omar geschoten, waarbij hij bijna blind raakte aan een oog. Zijn leven werd gered door Amerikaanse doktoren. Hij werd gearresteerd en overgebracht naar het gevangenenkamp Bagram. En uiteindelijk naar naar Guantánamo Bay.

De CSIS, de Canadian Security Intelligence Service, kreeg vier dagen de gelegenheid om Omar in het kamp te interviewen en te ondervragen. Het verhoor werd vastgelegd door verborgen camera’s. Die beelden moesten later onder druk van de hoogste Canadese rechtbank openbaar worden gemaakt. Aan de hand van de zeven uur durende video opnamen schetsen documentairemakers Luc Côté en Patricio Henriquez een unieke beeld van een kind in een oorlog. Een documentaire over onrecht, haat, vooroordelen en waanzin.

VPRO’s Import: You Don’t Like The Truth

Kijk voor meer op The Omar Khadr Project